24 uur in Eilat!

24 uur in Eilat!

Met Corendon Airlines vloog ik woensdagochtend om 02:00 vanaf Schiphol in de richting van Ovda Airport. Na een vlucht van ongeveer vijf uur kom je aan op de kleine luchthaven. Dit vliegveld  ligt in de Negev woestijn in het zuiden van Israël, op ongeveer 50 minuten rijden van Eilat. Vliegtuigmaatschappij Corendon vliegt twee maal per week op donderdag en zondag  richting de zuidelijke badplaats. Zodra je geland bent voel je de warmte meteen, heerlijk om even aan het koude weer van Nederland te ontsnappen en de regen in te ruilen voor de zon. Na de paspoortcontrole, deze kan soms lang duren aangezien de Israëlische douane bij bijna iedereen wil weten wat je precies komt doen, vertrok ik met een bus naar de badplaats Eilat. Deze plaats, in het diepe zuiden van het land vlakbij de grens met Jordanië en Egypte, doet niets onder voor westerse badplaatsen. Hier vind je enorme hotels, veel zwembaden, een boulevard vol winkels en natuurlijk zon, zee en strand. Eilat op zichzelf is niet heel bijzonder maar de activiteiten en excursies die je vanaf hier kan ondernemen zijn dat wel.

Ik ben na het ontbijt in hotel Harods (heel erg mooi maar jammer genoeg ook heel erg duur) om 10 uur vertrokken naar Timna National Park. Dit park ligt evenals de luchthaven in de Negev woestijn. Vanaf Eilat is het ongeveer 20 minuten rijden met aan de rechterkant de bergen van Jordanië en aan je linkerkant bergen van Israël. Je kan dit park zelf met een auto bezoeken, maar je kan het park ook met een gids betreden. Ik koos voor de laatste optie en dit bleek een gouden greep te zijn. Mijn gids vertelde namelijk niet alleen over het interessante nationale park maar ook over het land, haar bevolking en de leefwijze van de verschillende bevolkingsgroepen. Een goede manier dus om meer over dit gecompliceerde land en haar gebruiken te weten te komen.

Dan Timna National Park, dit park bestaat vooral uit zand, steen en bergen. Het park staat inmiddels op de wachtlijst om toe te treden tot Unesco´s Wereld Erfgoed. Als je het park binnen komt rijden snap je meteen waarom, de immense bergen hebben aan de linkerkant hebben een rode kleur en aan de rechterkant zijn ze vooral wit, een uniek landschap dus. Door de vele landverschuivingen, (kleine) aardbevingen en grote stromen door plotseling regenwater zijn de verschillende kleuren grond met elkaar vermengt en ziet elke laag er weer anders uit. Verder was hier duizenden jaren geleden veel koper en ijzer te vinden, hiervan zijn de resten nog steeds zichtbaar aangezien er in het park ondergrondse gangen en tunnels gegraven zijn. Hier kan je via een trap in en het is erg mooi om hier rond te kruipen net zoals mensen duizenden jaren geleden hebben gedaan. Vanaf de grotten ging mijn tocht verder naar de “Mushroom”, een grote rots in de vorm van een paddenstoel. Vanaf deze plek heb je weer een prachtig uitzicht tegen verschillende bergketens. De laatste stop deed zich voor bij de pilaren van Koning Solomon, oftewel de Solomon’s Pillars. Op deze plek zijn een aantal natuurlijke bergen die lijken op pilaren en torenhoog de lucht in steken. Prachtig om hier naast te staan en omhoog te kijken. Als je Timna National Park verlaat vergeet dan niet een stop te maken bij het winkeltje/ eettentje, hier kan je namelijk vragen om een klein kokertje dat je gratis mag vullen met verschillende kleuren woestijnzand. Een mooier souvenir bestaat er niet.

Op de weg terug vanaf het park naar Eilat zie je verschillende oases met veel palmbomen. De Israeliërs zijn op het gebied van irrigatie en waterrecycling een van de beste in het Midden-Oosten. Doordat water erg schaars is in dit droge en warme land wordt er alles aan gedaan om het water op te vangen en te hergebruiken. Dit lukt bijzonder goed aangezien Israel veel landbouwproducten exporteert. Zo komt bijvoorbeeld 40% van alle cherry-tomaatjes die in Nederland worden verkocht uit de Negev woestijn. Daarnaast worden er veel olijven, avocado’s en vooral veel dadels verbouwd.

Meer dan de helft van mijn dag was inmiddels al verstreken toen ik weer terugkwam bij het hotel. Hier heb ik nog genoten van een uitgebreid afsluitend feestmaal en toen waren mijn 24 uur in Israël zo goed als voorbij. Het was kort maar ook onvergetelijk, vooral omdat het zo snel voorbij ging.

Na dit artikel snap ik dat je geïnteresseerd bent in meer informatie over het land Israël, want het heeft nog veel meer te bieden. Thijs bezocht de grote stad Tel Aviv, hoofdstad Jeruzalem en ging naar de Dode Zee. Via een binnenlandse vlucht naar Eilat (ander vliegveld dan Ovda) was er een onaangename ervaring die ook in het artikel aan bod zal komen. Ook Eilat stond dus op het lijstje, maar dat was vooral om de onderwaterwereld te bekijken! Binnenkort dus online: De wonderen van Israël!